Wednesday, 17 February 2016

Majhi Katha

tar ata aapla jast vel n gheta me majhi katha sangto..
तेव्हा माझा दुरचा नातेवाईक ‘अनुभव’ आणि त्याची बायको प्रियांका हे दोघे पुण्यात नोकरीस होते. दोघेही एकाच ऑफिसात कामाला होते. माझीही सतत पुण्याच्या कचेरीत कामं निघत असल्याने माझं त्यांच्या घरी बर्यापैकी येणंजाणंस असे. नात्याने जरी दुरचा असला तरी अनुभव आणि मी बरेच क्लोज होतो. आम्ही सतत एकत्र राहत असू. लोक आम्हाला भाऊ भाऊच समजत. अनुभव स्वभावाने अगदी मुड़ी होता आणि खुप चिडखोर होता. परन्तु मी गरजेच्यावेळी त्याला नेहमी मदत करत असल्याने तो माझ्यावर कधीच चिडत नसे.
प्रियांका स्वभावाने तशी बरी होती. पण ती कमालीची व्यवहारचतुर होती. अनुभवला प्रियांकासारखी बायको मिळाली म्हणून त्याचा संसार सुखाचा चालला होता. दिसायलाही प्रियांका बरीच होती. फार सुंदर होती असेही नाही. पण चारचौघीत शोभेल अशी होती. थोडीशी बुटकी, गोरीपान नितळ त्वचा. मध्यम कमनीय बंधा. मोठाले आकर्षक डोळे. हातभर लांबीचे केस. अगदी वेड लावत नसली तरी ती पुरुषांचे लक्ष आकर्षित मात्र नक्की करत असे.
एकदा अनुभवला एकट्यालाच कंपनीने ट्रेंनिंगकरीता दिल्लीला पाठविले. पण प्रियांकाचं माहेर दूर असल्यामुळे आणि तिला सुटी नसल्यामुळे तिला पुण्यात एकटे थांबणे भाग होते. नेमकं तेव्हाच मला पुण्यात कामानिमित्त मुक्काम घडला. आता अनुभव घरी नाही म्हटल्यावर मला त्याच्या घरी मुक्काम करणं योग्य वाटलं नाही त्यामुळे मी सरळ स्वान इन् गाठलं रम बुक केली आणि टीवी पहात बसलो.
काही वेळाने माझा फोन वाजला. अनुभवचा कॉल होता. त्याने मला प्रियांकाला 20000 रुपये पोच करण्यास सांगितले. त्यावर चुकुन बोलून गेलो की मी पुण्यातच आहे उद्या देतो म्हणून. तर तो म्हणाला, “मला प्रियांकाने कसे सांगितले नाही तू आलेला?”
मी म्हणालो, ” अरे तिला माहीत नाहीये मी स्वान इन् ला थांबलो आहे. ती एकटीच आहे न म्हणून नाही गेलो घरी.”
तो,”काय यार आपलं घर असून लॉजवर रहिलायस? बस का?”
मी,”अरे बरोबर नहीं वाटत तसं. तू असताना वेगळी गोष्ट असते.”
तो,”आलास मोठा शहाणा. उदया चुपचाप घरी जा. ठेवतो आता. सकाळी लवकर उठायचं आहे. साल्यांनी संडे पण नाही सोडले.
मी,”ठीक आहे बघतो उद्या. गुड नाईट!” आणि कॉल संपला.
दुसर्या दिवशी तसं जास्त कही काम नव्हतं. पण आता अनुभवने हे काम गळ्यात टाकलं. पैसे द्यायच काही नव्हतं पण एवढ्या लांब भोसरीला जायचं जीवावर आलं होतं. तिला फोन केला तर तिच्याकडे गाड़ी नव्हती त्यामुळे तिला यायला बराच वेळ लागणार होता. शेवटी जाऊन यावं म्हटलं आणि तड़क अनुभवचं घर गाठलं.
तिने दरवाजा उघडला. “सॉरी हं! माझ्यामुळे तुम्हाला उगाच एवढ्या लांब यावं लागलं.”
“आत तरी येउ देत मला” मी घरात शिरत म्हटलं
“बसा हं तुम्ही. मी चहा टाकते.” असं म्हणत ती किचन कड़े जाऊ लागली.
“कुठे बाहेर जाणार आहेस का?” मी पेपर चाळू लागलो.
“अहो ते मागे हफ्त्याने सोनं घेतलं होतं त्याचा शेवटचा हफ्ता भरुन सोनं आणायचं होतं. पण आता कॉल केला तर ते म्हणाले उद्या या. ” आतून आवाज आला.
“अच्छा! प्रियांका स्वयंपाक वगेरे काही नको हं! मी निघेन चहा घेउन” मी म्हणालो.
“म्हणजे तुम्ही आज थांबणार नाही का पुण्यात? एक्चुअली मला यायच होत गावाकडे. मला वाटलं तुमच्या सोबत येता येइल. ते गणेशचं लग्न आहे न परवा.” ती किचनमधुनच बोलत होती.
“अरे हो! मग थांबेन मी आजच्या दिवस पण जेवण नकोच. उद्या सकाळी येइन मी घ्यायला तुला.” मी म्हणालो.
“सकाळी येइन म्हणजे? राहणार कुठे? लॉजवर? सकाळीच अनुभव ओरडलेत मला.” ती म्हणाली.
“बघू. एकतर तुमच्या फ्लैटला बेडरूम नाही.” मी म्हणालो.
” अहो हा मिळालाय तेच नशीब. आणि दोन लोकांना कशाला हवं मोठं घर?” ती म्हणाली.
“तसं नाही गं! तुम्ही दोघेही मला इथेच रहायला सांगताय म्हणून म्हटलं.”
“अहो आत्तापण तर दोघंच आहोत न?” ती हसली.
“प्रियांका एक काम कर. चहा तूच घे आता. मी झोप काढतो एक. रात्री झोप नाही झाली व्यवस्थित.” मी बेडवर पडलो.
ती बाहेर आली. “मी पण पडणारच होते. रात्री लाईट नव्हते. बिलकुल झोप झाली नाही.”
तिने बेडशेजारीच गादी अंथरली. मी डोळे किलकिले करून ती काय करतेय ते पाहत होतो. ती वाकून गादीवर बेडशीट घालत होती. तिने नारिंगी रंगाची साड़ी नेसली होती आणि काळ्या रंगावर लाल ठिपके असणारा ब्लाउज घातला होता. केस मानेवर गाठ मारून मोकळे सोडले होते. गादीवरील बेडशीट सारखं करण्यासाठी ती गुडघ्यावर बसून वाकली आणि मला तिच्या स्तानांची फट दिसली.
मी माझे डोळे गच्च मिटले. तिने बेडशीट व्यवस्थित केलं आणि उशी घेउन पाठ टेकली. एक हात डोळ्यांवर आडवा आणि एक हात पोटावर ठेउन तिने डोळे मिटले.
मी तिला केसांपासून पायाच्या बोटांपर्यन्त न्याहाळू लागलो. तिचा एक हात डोळ्यांवर असल्याने त्या बाजुचा तिचा स्तन अर्ध्याहून अधिक उघडा पडला होता. तसेच तिचा ब्लाउज तिच्या दंडात रोवला होता. छातीवरून तिरका गेलेला पदर थोडा खाली सरकुन पदराच्या आणि ब्लाउज च्या फटीतुन तीचं गोरं गुलाबी पोट डोकावत होतं. नकळत मी बेडच्या अगदी कडेवर सरकलो आणि पालथा झोपून माझा एक हात मी कडेला रिकामा सोडला.

No comments:

Post a Comment